एकदा प्रत्येकाने...!

एकदा प्रत्येकाने तान्ह बाळ होऊन बघावे,
आईच्या त्या उबदार कुशीत पुन्हा झोपी जावे,
तेव्हा कळेल प्रत्येकाला आईच्या मनातील खंत,
नसता समोर तुम्ही तिचा तळमळणारा अंत..!

एकदा प्रत्येकाने छोटस नाजूक फुल होऊन पाहावे,
सूर्याच्या त्या लक्ख प्रकाशात वाऱ्याबरोबर डूलावे,
तेव्हा कळेल प्रत्येकाला त्याची ती कसरत एका पायावरची,
सोबती असूनही टोचून बोलण्याची सवय त्या काट्याची...!

एकदा प्रत्येकाने वाळवंटातील झाड होऊन पाहावे,
डोक्यावर रणरणत उन असून खाली उभ्याना शांत निजवावे,
तेव्हा कळेल प्रत्येकाला झाडाचा तो महिमा,
मारताना कुऱ्हाड त्यावरी होत असणाऱ्या त्या जखमा...!

रोजसारखे रोजच...!

रूममधला साबण संपून चार दिवस झाले,
१० रुपयाच कोलगेट हि आता आलंय संपत,
आळस साचलाय डोक्यात इतका कि,
जागेवरून उठायची आता होत नाही हिम्मत...!

असाच रोजच पडून असतो विचारांच्या विचारात,
झोपण्यासाठी झोप नाही,मन पळतंय स्वप्नांच्या राज्यात,
एका नंतर एक असा स्वप्नांचाही चालतोय खेळ,
मात्र मला लोळन्यास हि पुरेना झालाय वेळ...!

स्वप्नांची तर मांडणी केलीय कालच रात्री,
त्यांना पूर्णत्वास नेण्याची करून देतोय खात्री,
रोज नव्या स्वप्नांची डोक्यात असतेय रोजच दंगल,
उघडताच डोळे रोज सकाळी चाहुबजूस असते नुसत जंगल...!

त्या जंगलात आपण आहोत एक न दिसणारे जीव,
इतके सूक्ष्म असल्याची मला आली नाही कधी कीव,
ह्या जीवाची कोणास माहिती नाही नि काळजीही नाही,
कोणी मला ओळखावे अशी इच्छा हि माझी नाही...!

नेहमी सारखे रोजच मी आळश्यासारखे जगावे,
जगता जगता आळसच सोबतीस घेऊन मी मारावे,
माझी जागा रिकामी करण्याआधी देवाकडे एकाच मागणे,
दुसरा अमोल पाटील पुन्हा ह्या जगात न पाठवणे...!

दुरावा

हा दुरावा न सहन होणारा,न सांगता येणारा,
अवघड दरीतून खोलवर जाणारा,
जरा वाटेत साथ मिळताच,
मधेच अचानक वळणावर विभागणारा...!

विश्वासाचा एक पूल आहे रस्त्यात,
भावनांची साथ मिळते मध्यात,
पावला गणिक आठवतो तिचा चेहरा,
जरा हसरा नाजूक आणि लाजरा...!

ती सामावते मग दोन्ही डोळ्यात,
आणि गहिवरतात डोळे एका क्षणात,
आठवतो तो तिचा हातातील हात,
कुजबुजणे तिचे हळूच माझ्या कानात...!

का हा दुरावा असावा प्रेमात,
का हि साल उठावी उरात,
का हा त्रास सहन करावा जीवाने,
का रोज कोण दुसऱ्यासाठी तडपाव एकाने..!

मी सहन करेन हे सर्व डोळे बंद करून,
तिच्या शिवाय श्वास बंद ठेऊन,
पण ह्या त्रासात तिचे काय होणार,
हा असह्य दुरावा तिला नाही ते झेपणार...!

वाटते तिच्यासाठी सर्व बंध तोडून जावे,
तिच्या साठी तिला दूर समुद्रापार न्यावे,
तिच्या साठी रात्रीला रोखून धरावे,
आणि त्या रात्रीत तिच्यासह सुंदरसे स्वप्न पाहावे...!

प्रियसी

किती सुंदर असत ना आयुष्यात प्रियसी असण,
प्रियासी म्हणून तिच्यावर आपला हक़्क़ सांगण...!

तिच्या डोळ्यात हरवण आणि आपल्यातच तिला शोधण,
तिची थोडी थट्टा करण आणि तिच्याकडून आपली थट्टा करून घेण...!

आपण कितीही शहाणे असलो तरी तिने वेडोबा म्हणायची वाट पाहण,
आणि तिने ते म्हटल्यावर हळूच तिच्या समोर लाजण...!

तिच्या हसण्याची वाट पाहण,आणि ते डोळ्यात साठवण,
ती रडली कि तिची समजूत काढण,आणि समजावता समजावता हळूच रडून घेण..!

तिच्या येण्याची रोज वाट पाहण,आणि आली कि तिच्या वर रागवण,
आणि थोड्या वेळात तो राग विसरून तिच्याशी गप्पा मारत बसण...!

तिने प्रेमाने आपल्या डोक्यावरून हात फिरवण,
आणि त्या स्पर्शागणिक अलगत तुटलेल्या पानासारख तिच्याबरोबर वाहत जाण...!

तिच्या समोर थोडे नखरे करण,आणि तिला नखरे करताना पाहत बसण,
तिचा एक एक नखरा नंतर आठवत एकट्यानेच हसण...!

कधी एकांतात रमणार मन आज तिच्यात रमत,
कधी श्वासागणिक धकधकणार हृदय आज तिच्या मूळ चालत..,
किती सुंदर असत ना आयुष्यात प्रियसी असण,
प्रियासी म्हणून तिच्यावर आपला हक़्क़ सांगण...!

माफी

आज ती माझ्यावर न माहित का रुसली,
रुसली तर रुसली पण अबोल हि झाली,
जाताना कामावर माझ्याकडे पाहिलेही नाही,
पाहणे तर दूरच साधी जाते हि म्हटली नाही...!

तिचे ते वागणे जरा मला अजबच वाटले,
चुकले काय माझे हे शोधण्यात मन रमले,
शोधता शोधता तिचा फोन जसा आला,
बोलण्याऐवजी ती रडत असल्याचा भास झाला...!

रडत होती हुंदके देत,आणि काहीसे पुटपुटत हि होती,
म्हणे वरती स्वर्गातच बनतात हि हवीहवीशी नाती,
तू विसरला असशील मला,मी नाही विसरले,
तू जागा आहेस पाहून मीहि रात्ररात्र जागले...!

आज मी तुझ्यावर चिडले तर तुला अजीब वाटत आहे,
असे तुझे रुसवे फुगवे मी रोज सहन करत आहे,
मला तुझ्या हृदयातली ती जागा परत हवी,
स्वप्न साकारायची आहेत मला त्यात नवी नवी...!

असे काहीसे बोलून तिने फोनच ठेवला,
अन माझ्या विचारांचा मात्र डोहच फुटला,
खरच मी इतका स्वार्थी झालोय का,
माझ्या आयुष्यातून तिला मी गमावलाय का?

ती चिडली होती माझ्यावर हे मी पाहिलेच नाही,
लक्ष तिच्या बोलणाऱ्या  डोळ्यांवर कधी गेलेच नाही,
ती आली होती जवळ मला कळावे तिचे भाव म्हणून,
पण माझ्या हृदयाने मला त्यावेळी साधच दिली नाही...!

आली जेव्हा परत घरी तेव्हा स्वतःहून ती हसली,
राग आणि रागाचे ते कारण ती आठ तासात विसरली,
मीही कधी ते कारण शोधायचा अट्टाहास केला नाही,
तिचा तो राग मला परत कधी अनुभावायाचाही नाही...!

ती जे काही बोलली फोन वर ते सारखे कानात घुमत होते,
एकूण एक शब्द सारखे हृदयात टोचत होते,
मी चुकलो होतो ते मला कळले होते,
पण माफी मागण्यास पाय पुढे पडतच न्हवते...!

बोलूच ह्या विचाराने तिच्या जवळ मी गेलो,
न थांबता न बघता एका दमात सर्व बोललो,
ते पाहून ती एकदम खुदकन हसतच बोलली,
अरे वेड्या माफी तू मागतोयेस तरी कसली...!

हि तुझी चुकी नाही आणि माझी हि नाही,
फक्त सांगते एकच मी तुझ्याशिवाय नाही आणि तू माझ्याशिवाय नाही..!
तू असाच मला रोज मनापासून हसवत राहा,
आणि माझ्यासाठी असच प्रेम वाढवत राहा...!

परी आहे ती

परी आहे ती सुंदर स्वप्ने दाखवणारी,
स्वप्नातही मनातून हसवणारी,
स्वप्नांच्या पल्याड नेऊन स्वप्नातही स्वप्ने पाहायला लावणारी...!

तिचे बोलणे अगदी फुलासारखे आहे,
अलगद,नाजूक आणि सुरेख से,
शब्द तर वेगळाच असा सुगंध घेऊन दरवळतात,
आणि थेट हृदयाला जाऊन भिडतात...!

हसते ती जेव्हा जेव्हा चांदणे पसरते दारी,
चंद्राची एक कोर बनते लाजताना तिच्या कपाळावरी,
वाटे त्या पसरलेल्या चांदण्यात मस्त एक रपेट मारावी,
मारताना ती रपेट तीही माझ्या बरोबर असावी..!

डोळे तिचे जणू एक अथांग सागर,
हरवावे मी त्यात जाऊन दूरवर,
आवडेल मला त्यात राहायला आणि जगायला,
मस्त त्या सागरात आणि तिच्यात शांत बसायला..!

पण भीती वाटते तेव्हढी तिच्या अश्रूंची,
आणि त्या अश्रू वाहणाऱ्या वाटेची,
मिळालीच त्यांना जर बाहेर जायची वाट,
वाहून नेईन मलाही ती भयानशी भावनेची लाट..!

नाही जायचे मला बाहेर ह्या परीच्या राज्यातून,
त्या कधीही न संपव वाटणाऱ्या सुंदरश्या स्वप्नातून,
ती अशीच असावी समोर माझ्या आणि तिने फक्त हसावे,
हसताच हळूच तिने पुन्हा दूरवर चांदणे पसरावे...!

आज मीही जरा आभाळात उंच जाऊन येतो

आज मीही जरा आभाळात उंच जाऊन येतो,
उडणाऱ्या त्या पक्षांबरोबर मीही हिंडून येतो,
निळ्याक्षार त्या आभाळाला गवसणी घालून येतो,
जोरदार त्या हवेला झुंज देऊन येतो...!

पंखांमध्ये ही माझ्या आज बळ आले आहे,
उडण्या साठी तेही आता सज्ज झाले आहे,
मनाचीही जरा आज तयारी करून घेतो,
आज मीही जरा आभाळात उंच जाऊन येतो...!

उडता उडता आकाशातून पृथ्वी पाहीन म्हणतो,
विशाल त्या सागराला नजरेत समावीन म्हणतो,
जमल तर जरा क्षितिजाच्या पल्याआड फिरून येतो,
आज मीही जरा आभाळात उंच जाऊन येतो...!

आभाळा कडे डोळे माझे, आभाळास ललकारत आहेत,
जमिनीला तंग देऊन आज मी आकाशात उडत आहे,
लांब त्या चंद्रावर आज मीही पाऊल टाकून येतो,
आज मीही जरा आभाळात उंच जाऊन येतो...!

बरस रे एकदा पावसा..!

उभा का असा तू शांत दूरवर,
का राग तुझा ह्या रानावर,
काय चूक अमुची कळेल का आम्हा,
नाही घडणार ती आता पुन्हा पुन्हा..!

रात्र आणि दिवस हि राबाव आम्ही,
चटणी आणि भाकरी साठी तरसतात तान्ही,
का असा आमच्यावरच राग हा तुझा,
का आमुच्या मानागुटावर पाय हा तुझा..!

राजाने नुसता हुकुम सोडवा,
गुलामाने नुसता तो झेलावा,
आम्ही कधी मेलो त्याला किंमतच नाही,
रडायला ह्या डोळ्यात आता पाणीसुद्धा नाही..!

सूर्य रोज अमुच्या वरी आग ओकणार,
रानात राबून आमच रक्त आटणार,
कस कुठ काहीतरी थोडस उगवणार,
आणि मग त्याला फक्त कवडीच मिळणार...!

आमच्या मुलांनी शाळेत जायचे नाही,
दिवाळी तर दूर कधी सुट्टी घ्यायची नाही,
त्यांनीही पोटाला उपाशी राहायचे,
त्यांनीही रडत रडत दिवस काढायचे..!

मर्जी नक्की तुझी काय हे तरी सांग,
दिलेल्या बळींना एकदा तरी जाग,
अजून किती शेतकऱ्याचे तू हाल करणार,
केलेली पाप तू तरी कुठ फेडणार..!

कधी तरी आमची सुद्धा कीव येऊ दे,
कधी तरी आम्हा हि सुख लाभू दे,
पड कधी तरी आमच्या मनासारखा,
रानालाही भेटू दे त्याचा जिवलग सखा...!
तू जरा बरसलास तर फार बर होईल,
ह्या वर्षी तरी शेतकरी तूप पोळी खाईल,
त्यांच्याही जीवाला शांत होऊ दे,
तुलाही थोडफार पुण्य मिळू दे..!

अनोळखी ती...!

अनोळखी ती एकदा स्वप्नात आली,
गालांवर तिच्या होती थोडी लाली,
तिचे डोळे होते जरा निळे,
केस हि जणू रात्रीसारखे काळे..!

हळूच जवळ येऊन ती बसली,
हळुवार गालात स्मित ती हसली,
ओठ तिचे जरा थरथरले,
रूप तिचे माझ्या डोळ्यात भरले..!

न काही बोलता ती तशीच बसून होती,
जराशी मला मनातून उदास वाटत होती,
थोडावेळ माझ्या हाताशी ती खेळली,
मी काही बोलणार त्या आधीच ती वळली..!

हळूच तिच्या डोळ्यातून अश्रू टपकायला लागले,
हुंदक्यांचे बाण काळजात घुसायला लागले,
रडण्याचे कारण मलाही कळत न्हवते,
मी काय करावे काही सुचतच न्हवते..!

पहिल्यांदा कोणी मुलगी माझ्या समोर अशी रडत होती,
अश्रूंची जणू एक सरच पडत होती,
शब्द हि तेव्हा सुचतच न्हवते,
मनात नको नको ते विचार येत होते..!

नंतर काही वेळाने ती जरा थांबली,
मी विचारले तू का रडली?,
म्हणे मला जरा एकटे वाटत होते,
आठवणींचे काहूर उरी दाटत होते..
कोणीतरी असेल मला रडू देणार म्हणून इथे आले,
आणि पाहून तुला मला रडूच आले,
का असे करतोस माझ्याशी तू,
का अस वागतोस माझ्याशी तू..!

रडली रडली आणि हळूच ती उठली,
माझ्याकडे पहात डोळे पुसतच गेली,
मला तर हे काही कळतच न्हवते,
अनोळखी हिला मी कधी पाहिलेही न्हवते,
तरीही हि अशी का बोलून गेली,
सांगता सांगता अशी गायबच का झाली..?

अजून हि ती माझ्या स्वप्नात येते,
रोज असेच काहीसे बोलून जाते,
मीही आता जास्त मनावर घेत नाही,
आणि तीहि मला कधी अशी बाहेर भेटत नाही...!