दुरावा

हा दुरावा न सहन होणारा,न सांगता येणारा,
अवघड दरीतून खोलवर जाणारा,
जरा वाटेत साथ मिळताच,
मधेच अचानक वळणावर विभागणारा...!

विश्वासाचा एक पूल आहे रस्त्यात,
भावनांची साथ मिळते मध्यात,
पावला गणिक आठवतो तिचा चेहरा,
जरा हसरा नाजूक आणि लाजरा...!

ती सामावते मग दोन्ही डोळ्यात,
आणि गहिवरतात डोळे एका क्षणात,
आठवतो तो तिचा हातातील हात,
कुजबुजणे तिचे हळूच माझ्या कानात...!

का हा दुरावा असावा प्रेमात,
का हि साल उठावी उरात,
का हा त्रास सहन करावा जीवाने,
का रोज कोण दुसऱ्यासाठी तडपाव एकाने..!

मी सहन करेन हे सर्व डोळे बंद करून,
तिच्या शिवाय श्वास बंद ठेऊन,
पण ह्या त्रासात तिचे काय होणार,
हा असह्य दुरावा तिला नाही ते झेपणार...!

वाटते तिच्यासाठी सर्व बंध तोडून जावे,
तिच्या साठी तिला दूर समुद्रापार न्यावे,
तिच्या साठी रात्रीला रोखून धरावे,
आणि त्या रात्रीत तिच्यासह सुंदरसे स्वप्न पाहावे...!